Dekkingsvarianten

De dekking van een inboedelverzekering valt doorgaans uiteen in twee varianten:

• Extra uitgebreid (dit is de meest voorkomende en standaarddekking)
• Alle van buiten komende onheilen, ook wel All Risk genoemd.

Verzekerde som

Bij het aangaan van de verzekering wordt een verzekerde som vastgesteld, die:

• het bedrag is waarvoor de verzekerde zijn belang wenst te dekken;
• het maximum aangeeft tot waar schade wordt vergoed;
• het bedrag aangeeft waarover de premie wordt berekend.

Bij een schade van enige omvang wordt vastgesteld of de verzekerde som wel in overeenstemming is met de waarde van het verzekerde object. Als het goed is, is de verzekerde som gelijk aan de werkelijke waarde. De verzekerde som kan echter ook hoger of lager zijn dan de werkelijke waarde. Ook kan het voorkomen dat hetzelfde object dubbel verzekerd is. Deze gevallen worden respectievelijk genoemd:

• onderverzekering;
• oververzekering;
• dubbelverzekering.

Inboedelwaardemeter

Voordelen:

• Garantie tegen onderverzekering. Dit houdt in dat de verzekeraar bij schade geen beroep zal doen op eventuele onderverzekering;
• De inboedelwaarde wordt eenvoudig vastgesteld;
• Bij de aanschaf van nieuwe zaken hoeft geen wijziging te worden doorgegeven.

Nadelen:

• Kans op oververzekering en de daarbij behorende te hoge premie.

Een inboedelwaardemeter is een door de verzekeraar opgesteld formulier. Aan de hand van gemiddelden wordt de inboedelwaarde vastgesteld. De verzekerde hoeft op het formulier alleen een aantal basisgegevens in te vullen, namelijk:

• Leeftijd hoofdkostwinner;
• Gezinssamenstelling;
• Netto maandinkomen huishouden;
• WOZ-waarde woning.

Het Verbond van Verzekeraars stelt elk jaar een inboedelwaardemeter op. De meeste verzekeraars gebruiken deze inboedelwaardemeter als leidraad.

Indexatie

De verzekerde som van de inboedelverzekering en de premie worden jaarlijks verhoogd of verlaagd met het indexcijfer voor inboedels, zoals vastgesteld door het Centraal Bureau voor de Statistiek.

bron: Wikipedia